Zeven Engelse kanshebbers onder de loep: hoe groot zijn de titelkansen van namen als Luke Humphries, James Wade en Ross Smith op het EK Darts?

In dit artikel:

Het EK Darts 2026 begint donderdag 22 oktober in de Westfalenhalle in Dortmund. Aan het toernooi, dat tot en met zondag 25 oktober duurt, doen de 32 best presterende spelers van het European Tour-seizoen mee. Zij strijden om de Europese titel en een deel van de prijzenpot van 750.000 pond; de winnaar ontvangt 150.000 pond. Engeland is met dertien deelnemers het best vertegenwoordigde land. Titelverdediger is de Nederlander Gian van Veen.

De eerste ronde gaat over maximaal elf legs: wie als eerste zes legs wint, plaatst zich voor de volgende ronde. Daarna worden de wedstrijden langer. Daardoor kunnen spelers die sterk zijn in korte duels andere kwaliteiten nodig hebben dan darters die juist gedijen in langere formats. De prestaties en vooruitzichten van zeven Engelse deelnemers worden daarom naast elkaar gelegd.

Ross Smith begint als nummer één van de plaatsingslijst en geldt als een van de belangrijkste favorieten. De Europees kampioen van 2022 kende een uitstekend seizoen op de European Tour: hij verdiende 158.000 pond, won 31 van zijn 44 wedstrijden en pakte titels in Riesa en Boedapest. Hij bereikte bovendien nog een derde finale. Smith won dit jaar tien van zijn veertien langere wedstrijden en combineert een sterk scorend vermogen met opvallende constantheid. In de eerste ronde treft hij de Tsjech Karel Sedlacek, die als laatste geplaatst is. Smith won hun eerdere ontmoeting en begint dan ook duidelijk als favoriet.

James Wade is als zesde van de Engelsen een ervaren outsider. Hij won in Vlaanderen zijn eerste European Tour-titel in tien jaar door Smith te verslaan, maar zijn seizoen was wisselvallig: twaalf zeges in 21 wedstrijden en vier uitschakelingen in de eerste ronde. Op andere podia presteerde de nummer zes van de wereld beter, met titels in Australië en Nieuw-Zeeland en een halvefinaleplaats op de World Grand Prix. Wade is vooral sterk in langere wedstrijden, waarin hij met wedstrijdinzicht en betrouwbare dubbels tegenstanders onder druk zet. Tegen Damon Heta, zijn tegenstander in Dortmund, spreken de onderlinge resultaten van dit jaar in zijn voordeel.

Luke Woodhouse beleeft het beste seizoen uit zijn carrière. Hij won in Kiel zijn eerste European Tour-titel en bereikte de achttiende plaats op de wereldranglijst. In dezelfde periode pakte hij ook twee vloertitels. Zijn gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden bedraagt 94,83, maar de Engelsman verloor dit seizoen geregeld beslissende legs. Ook in langere wedstrijden op televisie waren zijn resultaten zwak. In Dortmund speelt hij tegen Dirk van Duijvenbode, die wisselvallig is maar met hoge scores altijd gevaarlijk blijft. De verschillen tussen beide spelers zijn klein: Woodhouse is betrouwbaarder op de dubbels, terwijl Van Duijvenbode iets sterker scoort.

Luke Humphries is samen met Smith de grootste Engelse titelkandidaat. De voormalig wereldkampioen won recent de World Grand Prix en maakte daarmee een einde aan een periode zonder grote televisietitel. Op de European Tour won hij zestien van zijn twintig wedstrijden, bereikte hij drie finales en pakte hij de Belgian Darts Open. Met een gemiddelde van 100,01, een sterke eerste negen darts en een finishpercentage van 41,21 procent is hij statistisch de beste van de zeven uitgelichte Engelsen. Wel liet hij dit seizoen kansen liggen op de dubbels en waren zijn resultaten in langere wedstrijden minder dominant dan verwacht. Zijn eerste tegenstander is landgenoot Ryan Searle.

Searle kende na zijn halvefinaleplaats op het WK een wisselvallig jaar. Op de European Tour won hij twaalf van zijn 26 wedstrijden en verloor hij meer legs dan hij won. Hij haalde wel een finale en won een Players Championship-toernooi. Na een kwartfinaleplaats in Maastricht lijkt zijn vorm iets te verbeteren, maar tegen Humphries is hij de underdog. Het korte format kan hem helpen, omdat één sterke fase genoeg kan zijn voor een verrassing. Searle is bovendien beter dan Humphries in beslissende legs, waardoor hij vooral moet proberen zijn eigen legs te behouden en de wedstrijd lang gelijk te houden.

Andrew Gilding boekte zestien zeges tegenover veertien nederlagen, maar een groot deel daarvan kwam in de eerste ronde tegen ongeplaatste spelers. Tegen geplaatste tegenstanders verloor hij vaker dan hij won en in langere formats won hij slechts één van vijf partijen. Ook zijn recente vorm is zorgwekkend. Gilding treft titelverdediger Gian van Veen, die op basis van zijn gemiddelde en finishpercentage sterker is. Een eerdere ontmoeting werd pas in de beslissende leg beslist, dus Gilding is niet kansloos als hij zijn betere niveau terugvindt.

Dave Chisnall plaatste zich opnieuw, maar kende de moeilijkste European Tour-campagne van de zeven. Hij won twaalf van zijn 24 wedstrijden en strandde op acht van zijn twaalf deelnames in de eerste ronde. Zijn gemiddelde van 90,48 en finishpercentage van 35,69 procent behoren tot de laagste in het gezelschap. Toch liet hij recent herstel zien en blijft zijn scorend vermogen een wapen. Chisnall speelt tegen de als derde geplaatste Krzysztof Ratajski, die constanter is en beter aan zijn legs begint. De Engelsman kan vooral hopen op een beslissende leg, waarin hij statistisch sterker presteert, maar zal daarvoor een van zijn beste wedstrijden van het seizoen nodig hebben.