Terug in de Tijd - Wayne Mardle: de kleurrijke rebel die uitgroeide tot de stem van het darts

In dit artikel:

Wayne Mardle, bijgenaamd ‘Hawaii 501’, geldt als een van de kleurrijkste figuren uit de moderne dartswereld. De Engelsman werd op 10 mei 1973 geboren in Dagenham en begon op elfjarige leeftijd met darten in Tottenham. Zijn vader was zijn eerste tegenstander. Al na twee weken gooide Mardle zijn eerste 180 en op zijn dertiende won hij zijn eerste toernooi in de pub Double Top.

Mardle maakte aanvankelijk naam in de British Darts Organisation. Op het Lakeside-WK van 2000 verloor hij in de eerste ronde, maar een jaar later bereikte hij de halve finales, waarin John Walton te sterk was. In 2002 strandde hij in de kwartfinales tegen Colin Monk. In 2003 stapte Mardle over naar de PDC. Op zijn eerste PDC-WK verloor hij in de derde ronde van Phil Taylor, het begin van een opvallende rivaliteit.

Tijdens zijn debuut op de World Matchplay in Blackpool versloeg Mardle onder anderen regerend wereldkampioen John Part en Colin Lloyd. Daardoor haalde hij meteen de finale, waarin Taylor hem versloeg. Tussen 2004 en 2006 bereikte Mardle drie keer op rij de halve finales van het WK Darts. Twee keer werd hij uitgeschakeld door Taylor; in 2005 verloor hij van Mark Dudbridge. Zijn hoogste positie op de wereldranglijst was de vijfde plaats. Zijn wisselvalligheid werd door Sid Waddell aangeduid als de ‘Mardle Drift’: pijlen die voor de twintig bedoeld waren, belandden geregeld in de vijf of triple vijf.

Mardle hoorde bij de eerste deelnemers aan de Premier League Darts. In 2005 en 2006 eindigde hij onderaan, waardoor de laatste plaats later spottend de ‘Mardle Cup’ werd genoemd. Zijn slechte vorm kostte hem een plek in de editie van 2007. Het jaar daarna kreeg hij na een indrukwekkende overwinning op Taylor alsnog een wildcard. In de Premier League van 2008 eindigde hij als vijfde, op slechts twee legs van een play-offplaats. Ook op de World Matchplay bereikte hij dat jaar de halve finales, waarin James Wade hem met 17-5 versloeg.

Zijn grootste kans op een wereldtitel kwam tijdens het WK van 2008. In de kwartfinales kwam Mardle tegen Taylor met 3-0 achter, maar hij vocht terug en won met 5-4. Daarmee werd Taylor voor het eerst in de geschiedenis van het PDC-WK vóór de finale uitgeschakeld. In de halve finale leek Mardle een gunstige loting te hebben tegen de 21-jarige qualifier Kirk Shepherd, die slechts 142e op de wereldranglijst stond. Door een te nonchalante houding verloor hij echter met 6-4. Later erkende Mardle dat hij zijn tegenstander onvoldoende serieus had genomen.

Vanaf 2009 ging zijn carrière bergafwaarts. Hij werd tijdens de Premier League geveld door een virus en vervolgens door de bof, waarvoor hij meerdere keren in het ziekenhuis werd opgenomen. Volgens Mardle bleef zijn vorm na een ongeveer zes maanden durende onderbreking voorgoed aangetast. Op het WK van 2010 verloor hij in de eerste ronde met 3-0 van Jyhan Artut; zijn gemiddelde van 72 illustreerde zijn problemen. Daarna zakte hij op de ranglijst tot rond de 85e plaats. In 2012 probeerde hij via een kwalificatietoernooi nog het WK te bereiken, maar hij verloor met 5-0 van Ken Dobson. Omdat hij geen automatische Tour Card meer had en niet aan Q School deelnam, beëindigde hij zijn loopbaan als profspeler.

Mardle koos vervolgens voor televisie. Zijn officiële debuut als commentator maakte hij tijdens het WK van 2011, waarna hij vanaf 2012 een vaste analist werd bij de dartstoernooien van Sky Sports. Met zijn emotionele, uitgesproken en energieke stijl onderscheidde hij zich van commentatoren die vooral statistieken en tactiek behandelen. Zijn ervaring als speler – inclusief grote overwinningen, pijnlijke nederlagen en wedstrijden onder extreme druk – geeft zijn analyses extra gewicht. Tijdens het WK presenteert hij bovendien ‘Wayne’s World’, waarin hij opvallend uitgedoste of uitbundige fans beloont.

Mardle schreef in 2006 samen met Ian Spragg het boek *Hawaii 501 – Life as a Darts Pro*. In december 2024 overleed zijn vrouw Donna op 52-jarige leeftijd, kort voor het WK van 2025. Ondanks dat zware verlies bleef hij betrokken bij de sport. Mardle won nooit een wereldtitel, maar haalde twee keer de finale van de World Matchplay, bereikte meerdere WK-halve finales en versloeg Taylor op een historisch moment. Eerst werd hij geliefd als flamboyante speler, daarna als een van de bekendste en meest herkenbare stemmen van het darts.