Terug in de Tijd - Robbie Green: de eerste darter ooit die betrapt werd op doping

In dit artikel:

Robbie ‘Kong’ Green, geboren op 19 juli 1974 in Liverpool, kende een lange en veelzijdige dartscarrière waarin hij zowel in de PDC als de BDO actief was. De Engelsman brak in 2004 door bij de UK Open, waar hij de laatste 64 haalde. Twee jaar later bereikte hij de kwartfinales van hetzelfde toernooi en versloeg hij onderweg onder anderen Jamie Harvey, Chris Mason, Mark Walsh en Terry Jenkins.

Kort daarna kreeg Green een zware tegenslag te verwerken. Na de invoering van dopingcontroles in 2006 testte hij na de UK Open positief op marihuana. Hij moest 4.000 pond prijzengeld terugbetalen, kreeg een boete van 2.000 pond en werd acht weken geschorst. Ook verloor hij zijn sponsor. Hoewel hij daarna terugkeerde op het circuit, beperkte het gebrek aan financiële steun zijn mogelijkheden om toernooien te spelen.

In januari 2008 stapte Green over van de PDC naar de BDO. Die keuze pakte sportief goed uit. Hij haalde de halve finales van de BDO International Open en werd in 2009 geselecteerd voor Engeland. In datzelfde jaar bereikte hij de finale van de Winmau World Masters. Tegen titelverdediger Martin Adams gaf Green een 6-3 voorsprong uit handen en miste hij een matchdart op dubbel 16. Adams won vervolgens zes legs op rij.

Ook op Lakeside liet Green zich zien. Hij verloor bij zijn BDO-WK-debuut nipt van eerste geplaatste Tony O’Shea, maar bereikte later wel de kwartfinales van het wereldkampioenschap. In 2010 noteerde hij bovendien een uitzonderlijk wedstrijdgemiddelde van 128,82, een van de hoogste ooit geregistreerde gemiddelden. Bij de Zuiderduin Masters kwam Green opnieuw dicht bij een titel: tegen Ross Montgomery stond hij 4-0 voor, maar verloor hij alsnog met 5-4. In 2011 won hij de Scottish Open en stond hij korte tijd eerste op de BDO-wereldranglijst.

Green bereikte op Lakeside meerdere keren de eindfase. In 2013 haalde hij de kwartfinales, waarin Tony O’Shea hem uitschakelde, en later stond hij voor het eerst in de halve finales van het wereldkampioenschap. Stephen Bunting won die wedstrijd met 6-1. Green won in die periode ook het Isle of Man Open, met in de finale tegen James Wilson een gemiddelde van 114,65.

In 2014 keerde Green terug naar de PDC. Hij overleefde een sterke groep op de Grand Slam of Darts, versloeg Vincent van der Voort met een beslissende 170-finish en plaatste zich voor het PDC-WK. Daar bereikte hij de laatste acht, maar Jeff Smith won de kwartfinale met 5-1. In 2015 verdiende Green opnieuw een PDC Tour Card en haalde hij verschillende kwartfinales op de Players Championship. Ook drong hij opnieuw door tot de laatste zestien van de Grand Slam of Darts.

Zijn beste PDC-resultaten volgden in 2016, toen hij tweemaal een halve finale van een Players Championship bereikte. Daardoor keerde hij terug op de World Matchplay, waar hij met 10-8 verloor van Phil Taylor. Hij kwalificeerde zich ook voor de World Grand Prix. In 2017 maakte Green zijn debuut op het PDC-WK, maar Raymond van Barneveld won met 3-0. Wel bleef hij actief op het circuit en bereikte hij opnieuw een Players Championship-halve finale.

Een hardnekkige knieblessure, die terugging tot een voetbalongeval toen Green vijftien was, maakte uiteindelijk een einde aan zijn professionele loopbaan. Begin 2018 gooide hij nog een negendarter, maar daarna namen de problemen toe. Hij miste grote toernooien, zakte naar plaats 77 op de wereldranglijst en verloor in 2019 zijn kans op een nieuwe Tour Card. Zijn laatste professionele PDC-wedstrijd speelde hij in januari 2020; een maand later kwam hij nog uit op de Scottish Open. Green won nooit een wereldtitel, maar bleef bekend als een speler die op grote podia verraste, hoge gemiddelden gooide en zowel in de BDO als PDC tot de subtop en top wist door te dringen.