Terug in de Tijd - Colin Osborne: de Engelsman die naar verluidt ooit een gemiddelde van 143.14 gooide

In dit artikel:

Colin Osborne was in de tweede helft van de jaren 2000 een vaste en gevaarlijke outsider op het PDC-circuit. De Engelsman, geboren op 19 juni 1975 in Middlesbrough en later woonachtig in Derby, kon op zijn beste dagen de absolute wereldtop verslaan. Hij won twee Pro Tour-toernooien en de Championship League Darts van 2009, bereikte een majorfinale en gooide in 2005 twee negendarters.

Osborne had aanvankelijk een achtergrond in het tafeltennis en maakte zelfs deel uit van het Engelse nationale team. Zijn doorbraak in het darts volgde op het PDC-WK van 2007. Bij zijn debuut bereikte hij de kwartfinales, waarin hij na een thriller met 5-4 verloor van Andy Jenkins. Enkele maanden later haalde hij de halve finales van de UK Open. Onderweg versloeg hij onder anderen Michael van Gerwen en Mervyn King, waarna Vincent van der Voort hem nipt met 11-10 uitschakelde. Ook op de Las Vegas Desert Classic maakte hij indruk met een overwinning op James Wade.

Het jaar 2008 verliep wisselvalliger. Osborne werd op het WK in de eerste ronde uitgeschakeld door Erwin Extercatte, maar herstelde zich op de World Matchplay met een zege op Mervyn King. In de tweede ronde wachtte Phil Taylor. Osborne kwam met 10-0 achter en verloor uiteindelijk met 13-5, terwijl Taylor een gemiddelde van 109 noteerde. De wedstrijd maakte duidelijk hoe groot het verschil met de absolute top op dat moment nog kon zijn.

In 2009 beleefde Osborne zijn belangrijkste seizoen. Op het WK won hij van Charles Losper, maar verloor hij in de tweede ronde met 4-1 van Van der Voort. Tijdens de UK Open groeide hij echter steeds verder in het toernooi. Hij schakelde Raymond van Barneveld, Jamie Caven en Kevin Painter uit en bereikte voor het eerst een majorfinale. Daarin was Taylor opnieuw te sterk: 11-6.

Osborne kreeg later dat jaar snel revanche. In de finale van de Championship League Darts versloeg hij Taylor met 6-4 en veroverde hij een van de grootste titels uit zijn loopbaan. Daarmee bewees hij dat hij, ondanks de nederlaag in de UK Open-finale, wel degelijk van de beste speler van zijn generatie kon winnen.

In deze periode droeg Osborne de bijnaam ‘The Wizard’, geïnspireerd door The Wizard of Oz. Commentator Sid Waddell noemde hem ook vaak ‘Ozzy’, een verwijzing naar zijn achternaam en naar Ozzy Osbourne. Zijn walk-onnummer was ‘Paranoid’ van Black Sabbath. Nadat Simon Whitlock eveneens steeds vaker ‘The Wizard’ werd genoemd, koos Osborne in 2011 officieel voor de bijnaam ‘Ozzy’.

Ook na zijn topjaar bleef hij geregeld ver komen. In 2010 haalde hij de halve finales van de Players Championship Finals, waarin Mervyn King hem uitschakelde. Op de Grand Slam of Darts plaatste hij zich na zeges op Simon Whitlock en Dave Chisnall voor de knock-outfase, maar Gary Anderson won met 10-3. Op het WK van 2011 stond Osborne tegen Raymond van Barneveld met 3-2 in sets voor. De Nederlander draaide de wedstrijd alsnog om en won met 4-3.

Een opvallend, maar niet officieel geregistreerd verhaal betreft een gemiddelde van 143,14 tijdens een UK Open-kwalificatietoernooi. Voormalig majorwinnaar Paul Nicholson bracht dit in 2015 naar buiten. Omdat er destijds geen online scoresysteem was, kon het record niet worden bevestigd, maar volgens Nicholson en de aanwezige schrijver was de prestatie echt geleverd. Daarmee zou Osborne officieus het hoogste gemiddelde in de PDC-geschiedenis hebben gegooid.

Naast darts beoefende Osborne meerdere sporten. Hij tafeltenniste op nationaal niveau, werd ooit kampioen in het jojoën en hield zich ook bezig met golf en snooker. Met zijn vrouw Sarah kreeg hij twee zoons. Het echtpaar runde bovendien ongeveer anderhalf jaar de Greyhound-pub in Derby.

Vanaf maart 2020 kwam Osborne jarenlang niet meer uit in dartsevenementen. In 2023 keerde hij terug via de MODUS Super Series. Pogingen om via Q-School opnieuw een PDC Tour Card te bemachtigen hadden geen succes, maar hij speelt nog af en toe in de MODUS Super Series.

Osborne beschikte nooit over de prijzenkast van Taylor, Van Barneveld of andere generatiegenoten, maar zijn prestaties op grote podia maakten hem tot een memorabele PDC-speler. Zijn kwartfinale op het WK van 2007, de UK Open-halve finale datzelfde jaar, de majorfinale van 2009, de overwinning op Taylor en zijn twee negendarters onderstrepen dat hij op zijn beste dagen met iedereen kon concurreren. Als ‘Ozzy’ bleef hij bovendien een van de kleurrijkste figuren uit het darts van de jaren 2000.