Michael van Gerwen zakt naar dertiende plek, maar afschrijven van dartsgrootheid is veel te vroeg

In dit artikel:

Michael van Gerwen is gezakt naar de dertiende plaats van de live PDC Order of Merit, met ongeveer 580.000 pond aan prijzengeld. De 37-jarige Brabander is daarmee ingehaald door landgenoten Gian van Veen, Danny Noppert en Wessel Nijman. Van Veen staat inmiddels zelfs tweede op de wereldranglijst. Voor de drievoudig wereldkampioen is dat een opvallende nieuwe situatie: jarenlang gold hij als de dominante kracht in het professionele darts en boezemde zijn naam tegenstanders al angst in.

Die vanzelfsprekende status is verdwenen. Tegenstanders spelen met meer vertrouwen tegen Van Gerwen, waardoor hij wedstrijden opnieuw met zijn prestaties moet afdwingen. Toch is zijn huidige ranking volgens de berichtgeving geen reden om hem af te schrijven. Hij traint intensief en probeert met goede vriend Vincent van der Voort zijn spel en worp te verbeteren. Op trainingen en tijdens het ingooien laat Van Gerwen nog geregeld zien dat zijn topniveau aanwezig is; de uitdaging is om dat ook onder de druk van officiële wedstrijden vast te houden.

Van Gerwen wijt zijn terugval niet uitsluitend aan recente gebeurtenissen. Hij beschouwt de coronaperiode rond 2020 als een belangrijk keerpunt, omdat het normale ritme wegviel en hij een deel van zijn plezier in darts verloor. Later kreeg hij bovendien te maken met de scheiding van Daphne. Die had gevolgen voor zijn privéleven, de zorg voor zijn kinderen en zijn aanwezigheid in het dartscircuit, al zegt Van Gerwen dat zijn sportieve neergang al vóór de scheiding was begonnen.

Het herstel vraagt daardoor meer dan enkele weken trainen. Vertrouwen, rust, wedstrijdritme en plezier moeten opnieuw samenkomen, zeker nu het niveau in de dartswereld over de hele linie is gestegen. Volgens Van der Voort wordt er achter de schermen hard gewerkt, maar zullen resultaten waarschijnlijk geleidelijk terugkomen via overwinningen en titels.

Van Gerwens indrukwekkende verleden biedt geen garantie, maar toont wel aan over welke kwaliteiten hij beschikt. Hij won drie wereldtitels, 49 majorstoernooien, 187 geregistreerde titels en gooide dertig negendarters. In zijn dominante periode was hij jarenlang de maatstaf voor de sport; zo versloeg hij Michael Smith in de Premier League van 2016 met een gemiddelde van 123,40. Zijn huidige opdracht is anders: niet langer een uitzonderlijk niveau vasthouden, maar zichzelf opnieuw opbouwen in een veld dat niet meer automatisch onder de indruk is. Iedere sterke prestatie kan het vertrouwen herstellen en tegenstanders opnieuw laten beseffen hoe gevaarlijk ‘Mighty Mike’ is.