Marco Smit kijkt kritisch terug op gemiste kansen: eigen gedrag stond dartscarrière in de weg

In dit artikel:

Marco Smit kijkt in de podcast Raak met Tim Middelbos terug op een dartscarrière waarin hij naar eigen zeggen meer had kunnen bereiken. De Zuid-Hollander behoorde in zijn beste jaren tot de Nederlandse subtop, stond naar eigen zeggen twaalfde op de nationale ranking en speelde regelmatig gemiddelden tussen 90 en 100.

Smit begon al jong met darten en bereikte bij zijn eerste landelijke jeugdtoernooi meteen de kwartfinale. Later versloeg hij onder anderen Michael van Gerwen, Jelle Klaasen en Christian Kist, die daarna grote successen boekten. In de Super League gooide hij bovendien een officiële negendarter. Toch stokte zijn ontwikkeling. Smit erkent dat hij door zijn snelle opmars te zelfverzekerd werd, onvoldoende naar ervaren mensen luisterde en tegenstanders soms bewust uit hun spel probeerde te halen.

Ook zijn keuzes buiten het bord hadden gevolgen. Hij werkte samen met begeleiders van wie hij achteraf de bedoelingen en afspraken kritischer had willen beoordelen. In een van die constructies stond hij een groot deel van zijn prijzengeld af. Toen de eisen opliepen en zelfs zijn tijd met zijn gezin onder druk kwam te staan, beëindigde hij de samenwerking. Een gebrek aan sponsoring maakte een poging om door te breken naar het professionele circuit eveneens lastig. Smit was tijdens toernooien voortdurend bezig met inschrijfgeld, reis- en verblijfskosten en de vraag hoeveel prijzengeld hij nodig had om quitte te spelen.

De zwaarste sportieve tegenslag was darritis. Tijdens een competitiewedstrijd blokkeerde zijn worp bij een poging vanaf 170 punten, waarna hij zijn pijlen niet meer normaal kon loslaten. Hij legde de competitie tijdelijk stil en keerde terug naar de basis, onder meer door met propjes papier en later alleen met een shaft en flight te oefenen. Na ongeveer zeven maanden verdwenen de klachten, al benadrukt Smit dat darritis voor iedere darter anders verloopt en geen vaste oplossing kent.

Zijn gemiddelde zakte in die periode van 90 à 100 naar 60 à 70. Inmiddels gooit hij weer geregeld rond de 80 en soms richting 90, al speelt hij minder competitie en lokale toernooien door zijn gezin en privéomstandigheden. Stoppen overwoog hij, maar het gevoel dat er meer in zit bleef. Smit wil opnieuw vaker toernooien spelen en aansluiting vinden bij het hogere amateurniveau, ondanks de sterk gestegen kwaliteit in het darts. Zijn belangrijkste les: talent is niet genoeg; begeleiding, goede mensen om je heen, luisterbereidheid en plezier zijn minstens zo belangrijk.