''Ik hoop dat de spelers van nu beseffen wat wij hebben opgeofferd'' - Dennis Priestley blikt terug op indrukwekkende loopbaan

In dit artikel:

Dartslegende Dennis Priestley blikt in de podcast Tops & Tales van scheidsrechter Huw Ware terug op zijn carrière, zijn rol bij de oprichting van de PDC, zijn strijd tegen prostaatkanker en de ontwikkeling van het professionele darts.

Priestley behoorde jarenlang tot de wereldtop en werd twee keer wereldkampioen. Toen de Premier League begin deze eeuw werd opgezet, werd hij aanvankelijk niet geselecteerd, ondanks zijn vijfde plaats op de wereldranglijst. Dat accepteerde hij niet. Hij speelde vrijwel alle mogelijke toernooien, verzamelde genoeg rankingpunten en klom naar de derde plek, waardoor de organisatie hem niet langer kon negeren.

Zijn Premier League-deelname bezorgde hem een van de meest bijzondere avonden uit zijn loopbaan. In Sheffield speelde hij voor ongeveer 5000 toeschouwers, die massaal “Yorkshire” zongen. De steun van het publiek maakte diepe indruk op Priestley en bevestigde voor hem dat de risico’s die hij eerder had genomen bij de oprichting van een nieuwe dartsorganisatie de moeite waard waren geweest.

De sterke band met Yorkshire en de arbeidsethos van zijn vader vormden belangrijke invloeden in Priestleys leven. Zijn vader combineerde meerdere banen met handel op de markt. Priestley denkt dat die mentaliteit heeft bijgedragen aan zijn reputatie als vechter. Een bekend voorbeeld is zijn wedstrijd tegen John Part, waarin hij bij de pauze met 5-0 achterstond, maar uiteindelijk met 6-5 won. Hij bleef geloven dat de wedstrijd nog te redden was en weigerde op te geven.

In 2007 kreeg Priestley tijdens de Premier League gezondheidsklachten. Omdat hij ’s nachts vier of vijf keer naar het toilet moest, liet hij zich onderzoeken. In oktober van dat jaar werd prostaatkanker vastgesteld. De diagnose was een grote schok, maar Priestley probeerde zich niet voortdurend door angst te laten beheersen. Na het WK, waarin hij in de eerste ronde verloor, liet hij zich begin januari in Sunderland privé opereren. De ingreep verliep goed en na één nacht mocht hij naar huis. Vervolgens hield hij drie à vier weken afstand van de dartpijlen.

Enkele maanden later keerde hij terug tijdens een Players Championship in Wigan, waar collega’s en publiek hem met applaus verwelkomden. Regelmatige PSA-bloedtesten bleven volgens Priestley een waarde van nul aangeven. Na vijf jaar werden de controles minder frequent en sindsdien is zijn gezondheid stabiel gebleven.

Priestley bleef nog jarenlang actief en won onder meer toernooien in Bristol en Gibraltar. Uiteindelijk verdween echter zijn plezier in het spelen. Na een zware nederlaag tegen een jonge speler in Wigan besloot hij de volgende dag niet meer terug te keren, ondanks dat hij zijn inschrijfgeld van 110 pond al had betaald. Hij voelde dat hij de energie en motivatie niet langer kon opbrengen.

Als pionier van het moderne professionele darts volgt Priestley de sport nog steeds. Hij bewondert de professionalisering en de financiële kansen voor spelers, maar plaatst vraagtekens bij de Order of Merit, die volledig op prijzengeld is gebaseerd. Volgens hem is het niet vanzelfsprekend dat de winnaar van het WK daardoor automatisch de beste speler ter wereld is.

Priestley hoopt bovendien dat de huidige generatie erkent welke offers de pioniers uit de jaren negentig hebben gebracht. Hij en andere spelers braken toen met de bestaande dartsbond, waarmee de basis voor de PDC werd gelegd. Volgens Priestley waren Sky Sports en Barry Hearn cruciaal: Sky bleef de nieuwe organisatie steunen en Hearn nam financiële verplichtingen over toen er zelfs geen geld was om spelers uit te betalen. De PDC groeide uiteindelijk uit tot een miljoenenindustrie. Priestley gunt de huidige topspelers hun rijkdom, maar zou graag zien dat de grondleggers daar nadrukkelijker voor worden bedankt.