"Het was nogal slaapverwekkend" - Kritiek op Netflix-show Beat Luke Littler en presentatie van Gary Lineker

In dit artikel:

Het Netflix-evenement Beat Luke Littler blijft ruim een week na afloop onderwerp van discussie. Tijdens de liveshow in Manchester op 30 oktober konden 24 geselecteerde uitdagers het in één leg van 501 opnemen tegen wereldkampioen Luke Littler. De eerste speler die hem versloeg, zou 501.000 pond winnen; na veertien overwinningen van Littler slaagde Fallon Sherrock daarin met een vijftiendarter. Zij kreeg de hoofdprijs en vierde de overwinning emotioneel met haar zoon Rory.

De ontknoping had ook een keerzijde. Omdat het evenement na Sherrocks winst direct eindigde, kwamen verschillende deelnemers helemaal niet aan de beurt, onder wie de talentvolle Schot Mitchell Lawrie en Ashley Coleman. In de DartsNews Podcast noemde journalist Samuel Gill dat een grote tekortkoming. Hij vond de uitzending bovendien traag en repetitief door de vele onderbrekingen tussen de korte legs. Volgens hem moet Netflix het format aanpassen als er een vervolg komt.

Ook presentator Gary Lineker kreeg kritiek. Gill vond dat de voormalige voetballer te weinig kennis van darts had en dat Netflix beter een ervaren dartscommentator had kunnen inschakelen. Kieran Wood waardeerde sommige visuele keuzes, zoals de opkomst door het publiek en de tafel midden in de arena, maar vond dat de presentatoren de sport soms juist verwarrender maakten. Zo werd dartsterminologie volgens hem verkeerd gebruikt.

De deelname van Sherrock leidde vooraf al tot discussie. Netflix presenteerde het evenement als een kans voor amateurs om een levensveranderend bedrag te winnen, terwijl alleen spelers met een PDC Tour Card waren uitgesloten. Daardoor konden ook ervaren darters zonder zo’n kaart meedoen. Sherrock, die eerder geschiedenis schreef op het WK Darts en al op hoog niveau had gepresteerd, voldeed aan de regels en werd via een publieksstemming gekozen. Wood benadrukte daarom dat haar niets te verwijten viel; volgens hem had vooral Netflix het deelnemersveld verkeerd aangeprezen.

Wood en Gill vonden daarnaast dat de persoonlijke verhalen van de uitdagers onvoldoende aandacht kregen. De meeste spelers werden pas vlak voor hun optreden in een kort filmpje voorgesteld, verloren vervolgens hun leg en verdwenen weer uit beeld. Dat gold ook voor de Ierse student Pearse Mackle, die dicht bij de hoofdprijs kwam maar de beslissende bullseye miste. Volgens de podcastmakers had Netflix de selectie en achtergronden beter kunnen uitwerken in voorafgaande afleveringen, vergelijkbaar met een talentenjacht. Daarmee zouden kijkers meer betrokken raken bij onbekende deelnemers en ook de spelers leren kennen die uiteindelijk niet werden gekozen.

Nicolas Gayer vond de felle kritiek opvallend, omdat het slechts om een amusementsprogramma zonder rankingpunten of kwalificatieplaatsen ging. Hij was juist positief over de afwijkende Netflix-productie, die volgens hem een frisse uitstraling had naast de vaak vergelijkbare traditionele dartsevenementen. Fallon Sherrock had volgens hem volledig terecht meegedaan.

Ondanks zijn kritiek ziet Gill het evenement als bewijs van de groei van darts. Dat Netflix een liveshow rond de wereldkampioen organiseerde met een hoofdprijs van 501.000 pond, was enkele jaren geleden nauwelijks voorstelbaar. Hij vermoedt bovendien dat Netflix en de PDC niet ongelukkig zijn met de controverse, omdat die veel aandacht op sociale media en in de media opleverde.

De podcastdeelnemers zien kansen voor nieuwe dartsvormen buiten het reguliere PDC-circuit, bijvoorbeeld een afvalrace of een apart entertainmentplatform voor streamingdiensten. Zulke formats kunnen volgens hen nieuwe doelgroepen bereiken. Littler stond na zijn nederlaag open voor een nieuwe editie, maar Netflix zal dan moeten kiezen tussen hetzelfde concept of een aanpak met meer ruimte voor deelnemers, hun verhalen en een eerlijkere kans om daadwerkelijk te spelen.