"Als die neergang eenmaal begint, is het héél moeilijk om de weg omhoog terug te vinden" - Glen Durrant herkent zorgwekkende signalen bij Michael van Gerwen

In dit artikel:

Glen Durrant ziet de dartsport op een belangrijk kruispunt staan. De voormalig Premier League-kampioen en drievoudig Lakeside-winnaar sprak tijdens de World Series of Darts Finals in Amsterdam over de snelle groei van de sport, de overvolle kalender en de uitzonderlijke prestaties van Luke Littler.

Volgens Durrant volgen de grote televisietoernooien elkaar in deze fase van het seizoen snel op. De World Grand Prix, Grand Slam, Players Championship Finals en uiteindelijk het WK zorgen voor steeds grotere sportieve en financiële belangen. Ondanks het feit dat de World Series geen rankingtoernooi is, vond hij het niveau in Amsterdam opvallend hoog. Hij verwacht dat spelers zich de komende maanden nadrukkelijker moeten bewijzen, zeker omdat Littler de lat steeds hoger legt.

Durrant merkt dat tegenstanders soms angstig lijken te worden wanneer ze Littler niet vroeg in een wedstrijd kunnen afstoppen. Vooral in langere formats wordt de Engelsman volgens hem steeds moeilijker te verslaan. Zijn prestaties zijn bovendien belangrijk voor de populariteit van darts: Littler trekt een jonger publiek aan en inspireert volgens Durrant veel nieuwe spelers om zelf te gaan darten. Tegelijkertijd vindt hij het opvallend dat statistieken wijzen op lagere gemiddelden aan de top dan rond 2015 en 2016. Zelf had hij juist het idee dat de huidige top 32 sterker is.

De drukke kalender noemt Durrant een serieus probleem. Hij verwerpt het beeld dat topspelers toernooien overslaan uit gemakzucht, ondanks het hogere prijzengeld. Door de vele wedstrijden blijft er volgens hem nauwelijks tijd over om gericht te trainen; de Players Championships zijn daardoor steeds vaker een vorm van wedstrijdtraining. Vooral het afzeggen van Players Championships en Euro Tours baart hem zorgen. Durrant pleit voor onderzoek naar oplossingen uit tennis en snooker, bijvoorbeeld regels rond deelname, maar benadrukt dat de gezondheid en het welzijn van spelers moeten meewegen. Een verplicht minimumaantal deelnames kan volgens hem een mogelijkheid zijn. Twee rankingtoernooien tegelijk organiseren, zodat spelers moeten kiezen, ziet hij niet zitten.

De internationale uitbreiding van de PDC juicht Durrant toe. De komst van de European Tour naar Frankrijk en de groei van de World Series laten volgens hem zien dat darts steeds meer landen bereikt. Wel verwacht hij dat de explosieve groei die mede door Littler is ontstaan uiteindelijk stabiliseert. Dat hoeft geen achteruitgang te betekenen. Uitbreiding van grote toernooien biedt volgens hem meer spelers kansen, maar kan er ook toe leiden dat topspelers nog vaker kleinere evenementen overslaan.

Durrant wijst daarnaast op de moeilijke positie van spelers uit Australië, Nieuw-Zeeland en Noord-Amerika. Wie fulltime aan het Europese PDC-circuit wil deelnemen, moet vaak naar Europa verhuizen, met grote financiële en persoonlijke gevolgen. Dat is zeker voor spelers met een gezin niet vanzelfsprekend. Volgens Durrant moeten de beloningen wel beschikbaar blijven voor wie die stap kan en wil zetten.

Als coach maakt hij zich zorgen over Michael van Gerwen, die met zijn materiaal en techniek experimenteert en moeite heeft zijn vorm vast te houden. Durrant denkt dat de Nederlander zich nog voor grote televisietoernooien kan opladen, maar waarschuwt dat een terugkeer naar de top moeilijk wordt wanneer het dagelijkse ritme en vertrouwen verdwijnen. Te veel nadenken over de eigen worp kan volgens hem extra problemen veroorzaken. Een opleving blijft mogelijk, zoals Jonny Clayton eerder liet zien, maar langdurig rond de wereldtop blijven is op zichzelf al zeer moeilijk.

Durrant rekent Van Gerwen uit zijn beste jaren, naast Phil Taylor, Littler en Eric Bristow, tot de grootste namen uit de dartsgeschiedenis. Vooral Littlers invloed reikt volgens hem verder dan records en titels: hij heeft een nieuwe, jongere generatie voor de sport gewonnen.